..::طاعون زدگی::..

عطر کافور می آید ، فاتحه هایتان را آماده کنید

خدای من .....

ق.ن :پنج شنبه دلم گرفته بود ، هوای برفی از خانه بیرونم کرد. دلم هوای کمیل را داشت اما پاهایم توان رفتن نداشتند ، حس می کردم اگر بروم دلم فرو می ریزد. قدم که می زدم زیر گریه های منجمد آسمان ؛فکرم هر جایی پرواز می کرد . یک لحظه خودم را توی یک محیط گرم احساس کردم ، روبروی حرم ایستاده بودم . سلام کردم و اذن دخول خواندم و وارد شدم . احساسم درست می گفت ، دلم فرو ریخت ...

اللّهم عَظُمَ سُلطانُک و عَلی مَکانُک و خَفِیَ مَکرُک و ظَهَر امرُک و غَلَبَ قَهرُک و جَرَت قُدرتک و لا یُمکن الفِرارُ مِن حُکوُمتِک....

چه کسی توان گریز از قلمرو فرامانروایی ات را دارد ؟!
مگر جایی هم هست که سیطره ی قدرت پادشاهی ات احاطه اش نکرده باشد ؟!

وای برمن که در خفا به دلم پشت کردم و تو چشم پوشیدی . منی که خودم را لبه هر دره ای که رساندم دستم را گرفتی و من ندیدمت. منی که خودم را به در و دیوار و زندگی و رنگهایم چسباندم که دنیایی شدنم از تو غافلم کند و باز ستایشم کردی و بزرگم کردی و من خواسته ، خودم را ذلیل ِ هوی خواهی خودم کردم... 

اَللّهُمَّ مَولای ، کم من قبیحٍ سَتَرتَهُ و کَم من فادحٍ مِنَ البَلاء اَقَلتَهُ و َکَم مِن عِثارِ وَقَیتَهُ وَ کَم مِن مَکروهٍ دَفعتَهُ وَ کَم مِن ثَناء جَمیل لَستُ اَهلاً لَهُ نَشَرتَهُ


وای بر من که خودم را ارزان فروختم به لذاتی که مرا از تو دور کرد.
وای بر منی که اشرف مخلوقاتیم را ندیده گرفتم
این منم ؟
این منم که وقتی آفریدی ام فتبارک الله گفتی ؟!
این منم که تو از دم خود در وجودم نهادی و من وجودت را نادیده گرفتم و به حقارت نفسم پاسخ مثبت دادم ؟
وای بر این تن که ریم ِ دینا کریهش کرده . وای ... وای .... وای ...

اِلهی وَ رَبی مَن لی غَیرُک

چند بار از ته دل این را گفته باشم خوب است ؟
به خداوندی ات قسم هیچ بار !
همیشه وقتی کارم به بن بست می خورد به سراغت می آیم .
همیشه وقتی به هر تنابنده ای دست درازمی کنم و جواب رد می شنوم دست دعایم بلند می شود .
همیشه عاشقم هستی و من چه بی توجه از عشقت می گذرم...
حتی دست دراز نشده ام را پر می کنی و سوال نکرده ام را بی جواب نمی گذاری.
گفته ای : بنده ی من قبل از اینکه تو عاشقم باشی من که خدای تو ام عاشقت هستم.
به ربانیتت قسم که همیشه جز این نبوده است.

گاهی وقتها فکر می کنم که چرا اینقدر عاشقم هستی خدا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
همه وجود غبار گرفته ام را ارزانی غیر تو کرده ام و تو باز ....

به راهم بیاور . فقط همین را می خواهم

این هم پست جدیدم بعد از این دلتنگی طولانی

 

اگر تمام جهان

از تب ِ اقتصاد بیمار است

اگر دنیا

          متورم است

                            از کمبود ذخیره های مالی

اگر 

       به جای آب

                      از حمام ِ جنگ های دنیا 

                                                        خون جاریست

اگر مادربزرگ ها

                   هم گرگ قصه را می خورند

                   هم شنل قرمزی را

من امّا

غمی ندارم

ثروتی دارم

که ورشکستگی تجارتخانه های جهان

هیچ رکودی را بر آن تحمیل نمی کند

خدای من

             بزرگتر از

                        تمام نداریهای جهان است

خدای من

             راس تمام بازارهای بورس جهانی است...

پس باکی نیست

من به ثروتم دلگرمم

 

 

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱۱:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٥
تگ ها : خدای من