..::طاعون زدگی::..

عطر کافور می آید ، فاتحه هایتان را آماده کنید

 

*

رضا خان  عزیز خدا بیامرزتت اگر کمی بیشتر لیاقت داشتی ما الان دست کمش اندازه ترکیه بودیم دیگر . نور به قبرت ببارد مرد .

*

آن زمانها به زور چادر از سر می کشیدند حالا به زور چادر سرت می کنند . دست کم آژانهای آن موقع مهربان تر بودند . باور کن .

 دارم فکر می کنم بعد از گذشت این همه سال چه فرقی کرده ایم . هیچ . داریم درجا می زنیم . عقده ای تر شده ایم . عصبی تر شده ایم . در جهان مطرود شده ایم . دین زده شده ایم و ...

 

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٢٥
تگ ها :

 

دلم می خواهد مقدار زیادی "می" یا " شراب " یا به قول امروزی ها " درینک " بنوشم و از شدت مستی تلو تلو بخورم و هیچ چیزی از زندگی سگی و ایضا جهنمی نفهمم ...

 

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٩
تگ ها :

 

" اولین شعبه بانوان ِبانک ملی افتتاح شد "

هه

خنده دار است . در زمانه ای که دیگر این تبعیض ها معنی ندارد ما داریم به قرون وسطی ، به عصر جاهلیت بر می گردیم . زنان سرزمینم را بی آنکه خودشان بفهمند زندانی می کنند به نام حفظ حرمت اسلامی ....

از تمام این حرمت های ِ حیوانی خسته ام . از تمام این عوام فریبی ها و ظاهر سازی های مسخره به نام دین ، به نام مذهب .  آدم بودن را به جرم زن بودن دارند از من ، از ما می گیرند ...

دیوار ...

دیوار ...

دیوار ...

همه جای این سرزمین دیوار است . از هر جا که بروی به بن بست های ِ مکرری می رسی که بوی غم می دهد .

من یک زنم .

زنی که دارد در این بن بست ها . در این چهارگوشه های منظم پیر می شود و از اینکه یک زن ِ مسلمان ایرانی است از خودش بیزار می شود . و از  حجابی که به آن اعتقاد ندارد ....

وطن من ایران است و این برای من افتخار نیست . که دیگر دلم برای وطن نمی سوزد . که وطن هستی من نیست . چه قدر غریبیم ما آریایی های ِ ایران زمین .این خاک هیچ وقت آرامش نخواهد داشت . که در تمام اعصار چه با نام تاج و تخت سلطنت و چه با نام لباس و منبر روحانیت همیشه ی همیشه دستمایه ی چپاول بوده است . نمی دانم خدا در این خاک چه ریخته است که مردمانش نه رنگ آزادی دیده اند نه رنگ آزادگی .

حالم از مردمان پیچیده در مذهب به هم می خورد . از همه ی آدمهایی که نقش بازی می کنند . چرا هیچ کسی خودش نیست ....

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ٤:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱۸
تگ ها :

 

گفت : دزد زده است به ساختمان .

گفتم توی دلم : چه دزدی ناخنک زده است به عاشقی امان  که این چنین مشوشم من ....

سکوت کردم .

+

از اینجا تا آسمان راه بسیار است . دل ام یک زمین دیگر می خواهد ...

+

روزهای  زیادی است که به جای غذا ، غصه می خورم . و انگار که به بدنم نساخته که حالم خوب نیست اصلا .

 

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱۱:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٦
تگ ها :

 

*امروز روز زن است و زن یعنی یک دست سیاهی . و زن ِ واقعی موجود کریه ِ بی زینتی است که از تمام صورتش یکی از چشم هاش پیدا باشد .

حالم بد است و دلم می خواهد از این خراب شده ای که اسمش را گذاشته اند "وطن" بروم . از این وطنی که هیچ چیز برایم نداشته جز افسردگی و آه و حسرت سالهای زندگی ِ بر باد رفته ام .

حالم از این جامعه ی مرد پرستی که روز زن را با چپاندن زنهای سرزمین در ون های سبز و سفید رنگ به نام مبارزه با بد حجابی جشن می گیرند به هم می خورد .

خودمان را گول می زنیم .

هیچ چیز ِ انجا بوی بهشت و قربت نمی دهد که همه اش جهنم و غریبی است .

به هر حال

روز تمام زنان ِ سرزمینم مبارک

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱٢:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱۳
تگ ها :

 

تعداد اس ام اس هایم که بالا می رود

شماره روزهای ِ عاشقی که بیشتر می شود

خاطراتمان که به طور تصاعدی بالا می رود

مرا می ترساند ...

که من از تو

                   که تو از من

                                  سخت....

                                         دِ

                                           ل

                                             کَ

                                               ن

                                                  دَ

                                                     ن

 

 

پ.ن : خاطره چشمهای خیست مرا همیشه همراه است ....

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۸
تگ ها :

 

وقتی ننویسی برای مدت زیادی

دستهایت قهر می کنند ، حتی اگر حرفهای زیاده داشته باشی برای گفتن... که نه ! نوشتن .

و دستهای قهر کرده ی من که این روزها به دیوارهای خانه عادت کرده بیتاب است . اصولا قهر کردن بی تابی می آورد .

طاعون زدگی ام این روزها بوی نا می دهد .

آهای دستهام  ، یک شهر در حال ویرانی است ....

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/٧
تگ ها :