..::طاعون زدگی::..

عطر کافور می آید ، فاتحه هایتان را آماده کنید

نوستالژی عطر ِ تو

شب و تنهایی و صدای آواز

دلتنگی بی تعریفی که

سر منشأش ،  انتهای خفتگی وجدانی است

که ساعت زنگی بیدار شده اش

می نوازد

بنواز !

من به باورهات اعتقادی ندارم

به تکرار هایم محتاجم

به گردشی در نوستالژی عطر ِتو

هر روز حوالی 5 عصر 

                              محتاجم

نفس هام را

از خاطره ی سیگارت شارژ می کنم

بگذار بنوازد

این ساعت اگر

میلیاردها سال نوری بنوازد

من به عطشی دچارم

که سیرابی اش

با حضور سر انگشتانت

میسّر می شود

می دانم

خوب ِ خوب می دانم

گوشه ی چشمانت

جایگاه حضور من است

تلاش هایت

برای مخفی کردنم

راه به جایی نمی برد

هر روز صبح

با من از خواب بیدار می شوی .....

نیازی به پنهان کردن نیست

پیراهنت خیس ِ اشک های من است...

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٩
تگ ها : نوستالژِی

خواب زدگی ...

می خوابی و 

                 بیدار نمی شوی

نمی خوابم و

                 بیدار می مانم

و در تاریکی شبانه

از ترس رفتنت جیغ می کشم........

غافل از اینکه

                تو 

                     خواب

                               گیسوانِ

                                            دختر ِ

                                                    همسایه ی بغلی را

                                                                                می بینی

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢۸
تگ ها : خواب

معادلات کهشکانی

معادله ی یک مجهولی

                معادله ی دو مجهولی

                                   معادله ی بینهایت مجهولی

نه !

ولی گمان نمی کنم

دانش ریاضی ات

قَدرِ معادلات کهکشانی ام باشد....

من

   با احتمالاتی از جنس آینده

      قدر مطلق این حساب منفی را

                                               مثبت می کنم

و تو اما

   همیشه

     یک خط تیره ی تُخس

       پشت همه ی اعدادِ -به دست آمده از کشفیاتت-

                                                      می نشانی....

این گونه است که

          قطبهای ناهمنام

                همدیگر را می ربایند !

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ٦:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢۳
تگ ها : چرک نویس

اولین روز طاعون

تا زنده ام مرا دوست بدار

وقتی که بمیرم

شکلات های روی پیراهنم طعم گسِ طاعون می دهند

مرگ چقدر دور است و نزدیک

مرا دوست بدار....

  
نویسنده : معصومه آرزومندی ; ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢۳
تگ ها : طاعون زدگی